توفانها
در رقصِ عظیمِ تو
به شکوهمندی
نیلبکی مینوازند،
و ترانهی
رگهایت
آفتابِ همیشه را طالع میکند.
بگذار چنان از خواب
برآیم
که کوچههای شهر
حضورِ مرا دریابند.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۲/۰۲/۰۵ ساعت 1:50 PM توسط خاطره
|
خودم هستم.خاطره ای که نشسته است