و من چه ناتوان تر از همیشه ام برای درد دل...

 

گفته امت:

 

چه سخت است که در درون رنج بکشی اما به روی خود نیاوری

 

که مبادا او که عاشقانه دوستت دارد و مومنانه دوستش داری

 

شکسته شود از رنج بردن تو...

 

که طاقت رنج خود داری اما غم خوردن او  نه...

 

و این یعنی:

 

"فرو ریختن از درون"

 

مثل قصری زیبا با نمای مرمرین که در پی اش "موریانه" خانه دارد...