بیکاری مگه بیکاربشی

به نظرم دوست داشتن خیلی جمله ی مقدسیه... کاش میشدیادبگیریم

وتمرین کنیم که این جمله ی مقدسو واسه مقدسترین آدما به

کارببریم...یادبگیریم که به هرکسی نمیشه گفت دوستت دارم...

 .واقعامتاسف شدم...نه واسه دیگران >نه...واسه خودم که چرابایدروزقشنگم

که باانرژی مضاعف وکلی فکرای خوب شروعش کردم اینجوری خراب

بشه....واسه اینده ی بچه هایی ک قراره تواین مملکت زندگی کنن...

 

وکم کم دارم به این نتیجه میرسم که دیگه نمیشه وقتهای مرده ی خودت

حتی برای چندثانیه ودقیقه که شده توخیابونها وتوی هوای آزاد صرف قدم زدن

کنی...بهتره بشینی توخونه پای تلوزیون، بایه بشقاب پاپ کرن کنارت و خنده

بازار ببینی وهی الکی بخندی وبخندی وبخندی...

 

البته اگه اون موقع خنده بازارنده اول بدبختیته، چون این جعبه ی جادویی

اغلب اوقات مثل ماها حرفی واسه گفتن نداره....وآرزومیکنی ک ای کاش

فردابشه وبری سرکاروبی خیال استراحت بشی...