مردم شیراز در شب یلدا به شب زنده داری می پردازند و برخی نیز بسیاری از دوستان
و بستگان خود را دعوت می کنند. آنها در این شب سفره یی می گسترانند که بی
شباهت به سفره هفت سین نوروز نیست و در آن آینه را جای می دهند. گونه های بی
شمار آجیل و تنقلاتی چون نخودچی، کشمش، حلواشکری، رنگینک و خرما و میوه
هایی چون انار و به ویژه هندوانه خوراکی های این شب را تشکیل می دهند.
در آذربایجان مردم هندوانه چله (چیله قارپوزی) می خوردند و باور دارند که با خوردن
هندوانه لرز و سوز و سرما به تن آنها تاثیری ندارد.
در اردبیل رسم است که مردم، چله بزرگ را سوگند می دهند که زیاد سخت نگیرد و
معمولاً گندم برشته (قورقا) و مغزگردو و نخودچی و کشمش واجیل وتنقلات ،همراه
بااناردانه شده درکنارهندوانه میخورند.
در گیلان هندوانه را حتماً فراهم می کنند و باورمندند که هرکس در شب چله
هندوانه بخورد در تابستان احساس تشنگی نمی کند و در زمستان سرما را حس
نخواهد کرد. «آوکونوس» یکی دیگر از میوه هایی است که در این منطقه در شب یلدا
رواج دارد و به روش خاصی تهیه می شود.
در فصل پاییز، ازگیل خام را در خمره می ریزند، خمره را پر از آب می کنند و کمی نمک
هم به آن می افزایند و در خم را می بندند و در گوشه یی خارج از هوای گرم اتاق می
گذارند، ازگیل سفت و خام، پس از مدتی پخته و آبدار و خوشمزه می شود. آوکونوس
(ازگیل) در اغلب خانه های گیلان تا بهار آینده یافت می شود و هر زمان هوس کنند
ازگیل و تازه و پخته را از خم بیرون می آورند و آن را با گلپر و نمک در سینه کش آفتاب
می خورند.
بنا به روایت مردم کرمان تا سحر انتظار می کشند تا از قارون افسانه یی
استقبال کنند. قارون در پوشاک هیزم شکن برای خانواده های فقیر تکه های چوب می
آورد. این چوب ها به زر دگرگون می شوند و برای آن خانواده، ثروت و روزی به همراه می
آورند.
رسم مردم کرمانوخیلی دوست داشتم...عین فیلما به دلم نشست...زنده باشن
خودم هستم.خاطره ای که نشسته است